ایشتُوکی

ish tov ki

عجول بودن و عجله داشتن

(به ضم ت و سکون واو):همان”عجول بودن”و “عجله داشتن”است.ادمهای قدیمی هنوز به ادمهای “ایشتوکی” لقب “اَستا عباس” میدهند.گویا این”اَستا عباس”یکی از بزرگان فرقه ی “ایشتوکی ها”بوده وهمیشه در همه کار در حالت”ایشتوکی”به سر میبرده.در نظر داشته باشید که “ایشتوکی”صفت است و فعل ان”ایشتو” میشود.

مثال:

نفر اول:یره زود باش ورهم گرد.دِر رف.ووووووووووع

نفر دوم:اُه تو خا چین ایشتو دری.بکُجه میی روی.مرم العان