گذری بر روستاهای زیبای ایران

سلام بر همه دوستان حیتا نشین و عرض پوزش از وقفه ای که در معرفی روستاها ایجاد شد.با معرفی روستاهای زیبای ایران مجدد در خدمتتون هستم.

روستاي سرسختي

واقع در بخش مرکزي شهرستان شازند ، يکي از مناطق بکر گردشگري و جاذبه هاي طبيعي استان مرکزي است .

اين منطقه شامل دو روستاي سرسختي عليا و سفلي است که در پهنه دشتي سرسبز و در بين دو رشته کوه شهباز و راسوند واقع شده و هر گوشه آن تابلويي کم نظير از زيبايي هاي طبيعي و تاريخي است.

مردم اين منطقه با زبان فارسي تکلم مي کنند ولي گويش و فرهنگ آنان متاثر از فرهنگ و گويش استان لرستان است .روستاي سرسختي يکي از کانون هاي جمعيتي قديمي شازند است و به خاطر واقع شدن در عرصه هاي جنگلي بلوط ، داراي چشم اندازي کم نظير است .

وجود تپه اي تاريخي در جوار سرسختي نيز از جاذبه هاي تاريخي اين منطقه است که بيش از پنج هزار سال قدمت دارد و باستان شناسان در اين محوطه شواهدي از دوره‌هاي سنگ ، مس، مفرغ، اشکاني و ايلخاني به دست آورده اند.

وجود پنج آسياب آبي در اين روستا را که در گذشته به منظور تامين آرد روستاهاي اطراف فعال بوده از ديگرجلوه هاي گردشگري زيباي اين منطقه است.

آثار به دست آمده از تپه تاريخي سرسختي نشان مي دهد که سفال هاي اين تپه با سفال هاي "جوراب" در شش کيلومتري ملاير ، تپه گيان نهاوند و تپه گلدشت ساوه همخوان است .سفال هاي برگرفته از اين تپه داراي تنوع در نقوش هندسي، حيوانات شطرنجي ، خطوط تزئيني و خطوط موازي است.

مجموعه تپه تاريخي،آسياب ها، جنگل هاي بلوط و رسوم و باورهاي منطقه، " سرسختي" را مستعد تبديل شدن به قطب گردشگري کرده است .

بقاياي قلعه ويران شده مسّ در جنوب روستاي سرسختي پايين، نشانگر پيشينه تاريخي اين روستا است که در يک کيلومتري جنوب غربي آن و در کنار يک رشته قنات به صورت تلي از خاک به چشم مي خورد.

تپه مذکور در بين اهالي روستاي سرسختي به "تپه مس"شهرت دارد و بناي ويران شده در محوطه اي به قطر حدود 100 متر روي آن قرار گرفته که از حفاري هاي پراکنده و ناشيانه سارقان اشياء عتيقه در امان نبوده است.

بقاياي شکسته هاي ظروف سفالي و تکه هاي بدون لعاب اين ظروف که داراي خميره قرمز آجري و پوشش نخودي است حکايت از قدمت اين قلعه دارد.سفالينه به دست امده از اين منطقه شامل بشقاب ، کاسه، خمره و ديگ است و تعدادي سفال لعابدار آبي فيروزه اي و لاجوري نيز در اين مکان به چشم مي خورد.

کردستان ـ پالنگان

پله پله تا بهشت !

واقعا عجیب نیست که هنوز هم وقتی می‌پرسی: «کدام روستای ایران معماری پلکانی دارد؟» همه بلافاصله می‌گویند: «ماسوله»!. فکر می‌کنید چند نفر در پاسخ به این پرسش، از روستای پالنگان از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران استان کردستان، یادی می‌کنند؟ فکر می‌کنید چند نفر می‌دانند این روستا گوشه‌ای از بهشت است؟ چند نفر خبر دارند در ده کیلومتری شمال غرب این روستا در رشته کوه‌های «گواز»، چشمه‌های داغ آب معدنی شفابخشی از دل کوه، بیرون می‌جوشند که از فراوانی ترکیبات گوگردی و آ‌هنی، شیری‌رنگ شده‌اند؟ چند نفر وصف قلعه عظیم و اسرارآمیز این روستا را شنیده‌اند؟ خیلی کم! خیلی خیلی کم! و به همین دلیل است که برخی ترجیح می‌دهند امسال هم راهی ماسوله شوند و بیشتر وقت تعطیلاتشان را در ترافیک جاده روستا بگذرانند و در انبوه جمعیت، فرصت خلوت کردن با طبیعت را از دست بدهند تا ما روزنامه‌نگارها در پایان تعطیلات با تأسف گزارش کنیم: «ماسوله گنجایش این همه گردشگر ورودی را ندارد! به بقیه ایران هم سری بزنید!».

اما شما که این مطلب را خوانده‌اید امسال پالنگان را انتخاب کنید، چون پالنگان، خلوت، خوش آب و هوا، پر از چشمه‌ها و رودهای خروشان و طبیعتی دست نخورده است با کردهای مهربانی که به اورامی سخن می‌گویند و وقتی دلتنگ می‌شوند با صدایی محزون سیاه چمانه می‌خوانند یا چپله یا گریان، اما اگر شاد باشند آن وقت باید ببینید با دو دستمال رنگی و یک دهل، چگونه هنرنمایی می‌کنند. وقت رفتن فراموش نکنید از پالنگانی‌های شریف، کشک و گیوه بخرید به رسم سوغات و اگر تعارفتان کردند به خوردن ولوشه یا غازینه یا شلمین، رد نکنید چون غذاهای کردی واقعا لذیذند!

پالنگان از راه شهرهای کامیاران و پاوه و سروآباد و سنندج قابل دسترسی است. پس بهانه نگیرید که چون دقیقا نمی‌دانید کجاست آن را برای سفر انتخاب نمی‌کنید.