شهر یا روستا؟

در آخرین سفرم به رودمعجن، دوست قدیمی خود آقای علی قاسمی (همان علی محمد حجی قاسیم خودمان) را پس از سالها دیدم. خوشحال شدم، چون گویا روزگارش بد نیست. از تلاشش برای مهاجرت به مشهد و عدم توفیقش در این زمینه برایم گفت. به او گفتم که بهتر که موفق نشدی، چرا که شهر با همه زیبایی هایش مشکلات خاص خود را دارد و به او توصیه هایی کردم که مایلم در اینجا آنها را به قضاوت خوانندگان محترم سایت حیتا بگذارم:

1- به او توصیه کردم در روستا بماند و شغل خود را نه بر کشاورزی که بر پرورش دام متمرکز نماید. متاسفانه رودمعجن به علت کمبود آب و زمین، منطقۀ مناسبی برای کشاورزی نیست لذا بقول بزرگان ده: رودمعجن هِچه نِمره. این هیچی نشدن واقعیت تلخی است که باید تا حدودی آن را پذیرفت. ولی شاید بتوان راهکارهایی برای بهتر شدن آن ارائه داد که در زیر به برخی از آنها اشاره می کنم:

1-1- تلاش برای کاهش اتلاف آب و ذخیره سازی آن برای استفاده در ایام گرم سال که با افت آب مواجه می شود. متاسفانه بودجه های فراوانی در رودمعجن برای برق و تلویزیون و آسفالت معابر هزینه شده است ولی هنوز جوی های آب، به شکل سنتی بوده و بقول معروف سیمانی نشده است. اگر همت بیشتری از طرف اهالی روستا خصوصا جوانان عزیز صورت گیرید این امکان وجود دارد که از منابع اداره کشاورزی برای این امر استفاده گردد. حتی نحوه آبیاری در روستا باید از روش غرق آبی به روش قطره ای تغییر پیدا کند تا نیاز آبی در روستا کاهش پیدا کند.

1-2- توسعه دامپروری و کاشت محصولات مرتبط با آن مانند جو. البته این توسعه باید با مشورت متخصصین امور کشاورزی و دامداری انجام گیرد. نمی دانم چند نفر از جوانان روستا که تحصیلات دانشگاهی دارند در رشته کشاورزی و دامپروری تحصیل کرده اند اما مناسب خواهد بود اگر برخی از دانش آموزانی که می توانند در روستا بمانند و یا در تربت حیدریه زندگی می کنند در رشته های علمی کاربردی مرتبط با کشاورزی و دامداری تحصیل نموده و تلاش نمایند که فعالیتهای کشاورزی و دامداری در روستا بر اساس اصول علمی انجام گیرد. ما رودمعجنیها کمتر علم را در زندگی به بازی گرفته ایم و متاسفانه به اندازه کافی از این روش زندگیمان متضرر شده ایم.

1-3- پیشنهاد می شود نشستی با حضور کارشناسان امور کشاورزی و دامداری و متخصصین امور روستای اداره کشاورزی و فعالین کشاورزی رودمعجن و بزرگانی که تجربه مناسبی در این زمینه دارند برگزار نموده و بطور جدی در مورد ظرفیتهای کشاورزی، دامداری و ... رودمعجن بحث و تبادل نظر نمایند.

1-4- باید چشم انداز روستا در مواجه با پدیده گردشگری روشن شود. باید بدانیم که رودمعجن چه دست آوردهایی می تواند از توسعه صنعت گردشگری داشته باشد.

2- توصیۀ دیگری که به جناب قاسمی داشتم این بود که سعی نماید به کاشت درخت سپیدار بپردازد خصوصا در باغهای پایین ده. این محصول کمتر آفت داشته و می تواند درآمد مناسبی در دراز مدت برای فرد به همراه داشته باشد. رودمعجن به علت قرار گیری در منطقـۀ کوهستانی، برای کاشت درختانی مانند سپیدار، مناسب است. اما بازهم لازم است در این مورد با متخصصین امر مشورت شود.

3- از آنجائیکه جهان بسوی شهرنشینی حرکت می کند به دوستم توصیه کردم اگر می تواند بخشی از درآمد خود را در تربت حیدریه سرمایه گذاری نموده و حتی بخشی از سال را در شعر سکونت نماید. چرا که او نباید محدود به روستا شود و باید در ارتباط با شهر امکان استفاده از ظرفیتهای شهر را برای خود و خانوده اش فراهم نماید.