سراب شهر

آخ اگر عقله دری برم بِرودمعجن یَره

ای خراب رفته کی اززندانِ هارون بدتره

...

کی درست کرده مشدر کی چنی دلگیرو بد

گیروم از درودیوارش بریزه زوّارُم یره

هی مگن اقا غریبه، بی کسه، باور منی؟

حال کی امیوم مشدازحالش خبردارم یره

درسته دورش شلوغه خیله خاطرخواه دره

جیغوداد زایراش پاک کرده بیماروم یره

...

گفتمک بروم مشد تیب مزنم شهری مروم

آخ کی ازهرچه تیپ ومیپ مو بیزاروم یره

خسته وکوفته مروم بس کی روزامو کار منم

شو نمی خوابم دگه تا صبح بیداروم یره

بس اجارا سنگین و گرونی بیداد مکنه

چی پریشونه ببین احوال وافکاروم یره

زنم کی از ده اَمَه بلد نبود یخچال چیه

حال مگه سایده میوم، هی مده آزارم یره

یک چادر رنگه دسرش دمپایی لکی به پاش

مگه کفشوم ست نیه بامانتو شلوارم یره

از صبح تا نماشوم توی بازار راه مره

فکر منه کارمندبانکم خیله پولدارم یره

یا مره موجای آبی روزهای زوج تفریح کنه

آخ کی از خرج کردنانش بد جور جونزارم یره

کاش نمه میوم مشد تا کی چنی منده نروم

دلم تنگه بخدا بری پدر و مارم یره

هنوزم دیر نرفته مو کی میوم برم به ده

تو میی بیا برم دوتا بلیط دارم یره

(با تشکر از همسرم که خیلی برای این شعرزحمت کشیده است)