دعای قدیمی(بستن دهان جنور)

یادم میاد سالهایی که حجی سمعیل زنده بود هنگامی که گوسفند یا مال حالی از کسی گم میشد هراسان به سمت هولی ایشان می آمد و درخواستی شبیه درخواست زیر داشت:

(حجا قا ب زحمت دهن جنورر دبندن گوسفندما گوم رفته)

فرد نامبرده برای اینکه گوسفند گم شده اش در مدت زمانی که آنها در جستجوی او هستند توسط گرگ و دیگر حیوانات درنده، دریده ،طبخ و بلعیده نشود از حجی سمعیل تقاضای خواندن دعایی برای بستن دهان جانوران وحشی میکرد.

ایشان هم با خواندن دعایی این عملیات غیبی را انجام میداد . البته تا به حال کسی حیوان وحشی دهان بسته ای را در رودمعجن پیدا نکرده است.

هر چند سوالاتی در این زمینه در ذهن برخی مطرح میشود اما به هیچ وجه این سوالات در ذهن شما نباید ایجاد شود چون کسی نیست که به آنها پاسخ دهد.از جمله سوالات زیر:

1- آیا بستن دهان جنور محدود به خوردن گوسفند گم شده بوده یا کلی بوده است؟

2- در صورتی که بسته شدن دهان کلی بوده جنور چگونه تغذیه میکرده است؟

3- در صورتی که بسته شدن دهان محدود به گوسفند گم شده بوده آیا فقط همان گوسفند را شامل میشده یا اگر گوسفند دیگری هم گم میشد و دعا برایش خوانده نمیشد و از لحاظ زمانی با گوسفند گم شده ی دعا خوانده شده هم زمان گم میشد آنرا هم شامل میشده است؟

4- اگر گوسفند پیدا نمیشد آیا دهان جنور تا آخر عمر بسته میماند؟

5- آیا این حکم فقط مربوط به جنور های حیوانات میشود یا جنورهای انسانی را هم شامل میشود.یعنی اگر شخص جنور صفتی قصد قورمه کردن گوسفند گم شده را داشته باشد آیا دهان او هم بسته میشود ؟

6- آیا این دعا فقط برای یک جنور صادق میشود یا برای هر تعدادی که قصد درندگی داشته باشند صادق است؟

در پایان از جناب نوروز گل گل تقاضا دارم که در مورد بحث اوسوو مطلب مفصلی نگارش بفرمایند . گویا ایشان چند مرتبه به عنوان دستیار سر اوسووگر کل (حجی عباس) فعالیت داشته اند .