خانه ام ابري است
پروین مدرسی
خانه ام ابري است يكسره روي زمين ابري است با آن از فراز گردنه خرد و خراب ومست باد مي پيچد يكسره دنيا خراب از اوست و حواس من . آ ي ني زن ! كه تو را آواري ني برده است و دور از ره
خانه ام ابري است
يكسره روي زمين ابري است با آن
از فراز گردنه خرد و خراب ومست
باد مي پيچد
يكسره دنيا خراب از اوست
و حواس من .
آ ي ني زن ! كه تو را آواري ني برده است و دور از ره
كجايي؟
خانه ام ابري است ،اما
ابر ،بارانش گرفته است
در خيال روزهاي روشنم كز دست رفتندم
من به روي آفتابم
مي برم در ساحت دريا نظاره
و همه دنيا خراب و خرد از باد است.
ئ به ره ،ني زن - كه دايم مي نوازد ني -
در اين دنياي ابر اندرود
راه خود را دارد اندر پيش.
((نيما يوشيج))