رفتن به محتوای صفحه
حیتاHEITA · RUDMAJANاز یک روستا،
هزار قصهٔ مشترک

با صفحه کلید زندگی کار کنید!

سارا عبداللهی

«آ» : «آرامش»وقثی به سراغت می آید که تلاش کرده باشی. «ا» : «اعتماد به نفس» یک سرمایه است نه یک کلمه. «ب» : برای «بهتر» شدن زندگی ات،«بهتر» فکر کن. «پ» : چرک نویس های زندگی ات گاهی

«آ» : «آرامش»وقثی به سراغت می آید که تلاش کرده باشی.

«ا» : «اعتماد به نفس» یک سرمایه است نه یک کلمه.

«ب» : برای «بهتر» شدن زندگی ات،«بهتر» فکر کن.

«پ» : چرک نویس های زندگی ات گاهی به «پاک نویس» احتیاج دارند.

«ت» : «تفاهم» درک کردن نیازهای طرف مقابل است نه دانستن نیازهای خود.

«ث» : «ثابت قدم بودن» یکی از راه های موفقیت است.

«ج» : «جرأت» با داشتن ترس به وجود می آید.

«چ» : «چگونگی برخورد با مشکلات » مهم است نه خود مشکلات.

«ح» : «حاصل» هر زحمتی رحمت است ؛مطمئن باش!

«خ» : «خداوند» دنیا را به تو نشان می دهد،تو خودت را به خداوند نشان بده!

«د» : «داشتن ها» همیشه به انسان کمک نمی کنند؛گاه این نداشتن هاست که موجب خلق آثار می شوند.

«ذ» : «ذره ذره ی» زندگیت را شکرگزار باش.

«ر» : «رها شدن» از درد ،ابتدای پذیرفتن درد است.

«ز» : «زشت یا زیبا» ؛این بستگی به نگاه تو دارد.

«ژ» : «ژولیدگی و آشفتگی ظاهری» میتواند دلیلی بر ژولیدگی و آشفتگی درونی نیز باشد؛از پایه شروع کن تا به اصل برسی.

«س» : سلامتی» ثروتی است که ثروتهای دیگر را جذب می کند.

«ش» : «شکرگزاری» یعنی رسیدن به «شادکامی».

«ص» : «صادقانه» زندگی کن، صادقانه جواب بگیر.

«ض» : جلوی« ضرر» را از هر کجا بگیریم،منفعت است.

«ط» : «طاقت داشتن» در برابر سختی ها یعنی روزه داشتن تا هنگام افطار(سختی ها می روند و جسم و روح پیروز می شوند.)

«ظ» : «ظاهر» و باطن اگر به هم نزدیک شوند ،آینه می شوی!

«ع» : «عشق» به زندگی است نه عادت به زندگی.

«غ» : «غصه خوردن» همچون سبزی نشسته است؛غصه ها را بشور.

«ف» : «فاتح» فردای خود شدن ؛امروز را می طلبد.

«ق» : «قدرت» در دیدن معایب نیست؛در گفتن محاسن است.

«ک» : «کمک کردن» به دیگران در حقیقت،یک نوع کنترل دردهای خودمان نیز هست.

«گ» : «گاهی» شعری زمزمه کن،عکس بگیر،مهمان دعوت کن،یادداشتی بنویس،گاهی از گله و غصه دوری کن ؛ضرر نمی کنی!

«ل» : «لحظه های» قشنگ زندگی ات را تکرار کن.

«م» : «محبت» همچون مادر، منتظر دعوت نمی ماند.

«ن» : «ناامیدی» از ندانستن است.

«و» : «وفای به عهد» اولین نشانه برای اعتماد دو قلب است.

«ه» : «هدیه ی» خداوند به انسان عقل اوست.

«ی» : «یاور» همیشه همراه ،موبایل نیست ؛خداوند است.