ازدرخت بیاموزیم استقامت را

من درختم. ساقه ام نقش ستونی است به ایوان افلاک

یک دوصدرنگ به رختم.

تشنگی. عمق دهد ریشه ی درخاک مرا

افتاب گرندهد نور. تن پاک مرا

تن من خم نشود لحظه ای عزم مراکم نشود

سرخودرابه فلک دارم و چشمم به ملک

قدخوداوج کنم تازکه به نوری برسم

تکیه بردگری حرام است مراخود تکیه گاهم همه را