سرنوشت سمندرخان(قسمت اول)

با سلام خدمت کلیه دوستان؛ سروده ای از اقای عباسی فهندری با لهجه شیرین محلی را برایتان ثبت میکنم فقط به علت طولانی بودن در چند قسمت ثبت خواهد شد؛

نماشم وقت،که اخوند اذو دا

فلک توره ی زغالاشر گلو دا#

دو سه حفنه زغال و رزنه و کاه

اتش زه شادمون منقل ما#

به یک هو باد قبله فش و فش کرد

زغالار حکم اخگل اتش کرد#

زغالای جرقر از منقل جدا کرد

همر ور اسمو پرت و پلا کرد#

مگی خورشید کردن تیک پره

که تا از او بسزن صد ستره#

چنو رفت باد و بیدم کی مگفتی

سرو جون فلک ور لقمه افتی#

کشی منقل مهتور پیش پاهاش

لحافچه ابر انداخت او د بالاش#

گمونم بس کی از سرما مترسی

خزی تا کنکش ور زر کرسی#

دوبره پله کرسیر هوا دا

خدی امبر ذغالار خوب جلا دا#

دپوشت تق سگ کوکو مکردک

زمینر باد شوم جرو مکردک#

د سر گردنه ی کوه سه قله

مزه پیه اتیشک حکم گوله#

گله گوسبند از پیی میمه

هف هش تا بوز یک بور خلمه#

سرانه گله نر بوز خلو بو

که از بقی گوسفندا جلو بو#

به دنبال خلما ور رد خر

نمد ور دوش،بچره،سمندر#

گله کش کرده بو ورمون دره

قطار بوز و بزغله و بره#

میمه تا سر خاک تنوری

صدای زنگ برهای کموری#

میمه کم کمک از دور ور سر

ز سر تغ ، چراغای فهندر#

‏(ادامه دارد)